Weer terug bij Af

Hoi, jah weer terug bij af. Heb een aantal dagen op men bed vertoefd. Had weer één of andere virus infectie te pakken.  Was zo mooi al afgebouwd van prednison en zat op 7 en half. Helaas nu weer aan de 40 grr ellende. Moest ook aan de zuurstof dus geweldig was het allemaal niet. Gelukkig gaat het nu wat beter en voel ik me wat lekkerder. Ook veel fijner voor thuis dat ze weten dat het weer wat beter gaat. Hopelijk zet dit door en kan ik weer vlug beginnen met de afbouw van de Prednison.. Maar goed dat laten we maar over aan de Arts. Voor de rest heb ik dus weinig mee gemaakt als alleen veel in men bed gelegen..

Gr Rats vanuit Davos

Week 6 op naar week 7

Jah we zijn er al een tijdje, we gaan op weg naar week 7. Wat een tijd alweer, kan me niet hard genoeg gaan. Het gemis gaat me op diverse fronten nog al eens op spelen, is natuurlijk ook niet niets zo een tijd van je gezin worden weg gehaald.

De afbouw van de prednison gaat moeizaam, veel pijn en rand verschijnselen. Mensen die prednison gebruiken of gebruikt hebben zullen wel weten wat ik bedoel. De revalidatie van men voet, zag er in eerste instantie goed uit, maar stik van de pijn. Lig het aan de afbouw ik weet het niet wordt er in ieder geval regelmatig gestoord van. Maar genoeg geklaagd weer.

Vanavond komt er weer een nieuwe groep dus om 19:30 uur zitten de overgebleven patiënten weer klaar. Dit om natuurlijk te zien wie er als nieuwe arriveren.   Momenteel weet ik even niet veel te schrijven aangezien men programma hier beperkt is. Te danken natuurlijk aan men voet, dus wandelingen zitten er niet in voor Hanske. Helaas kan niet anders zeggen.

Gegroet vanuit Davos Rats

Week 5 gaat in..

Nou Klinkt al een eind he.. week 5 gaat al in. Al behoorlijk gesetteld hier. Vandaag een klote dag had graag in Nederland geweest ons zoontje wordt 10 jaar. Toch een gebeurtenis waar je als vader graag bij bent. Djeno proficiat jongen en veel kusjes.. ook voor mama en je grote zus Dewi.

Hier gaat het zijn gangetje allemaal, iedere dag fysio en we zijn volop bezig met de afbouw van de prednison, lastig verhaal. Elke stap die je zet doet pijn ieder botje spiertje in je lijf is voelbaar. Zelfs die je niet weet dat ze er zitten. Maar goed het moet, volgens men Longarts hier is het echt nodig van de prednison af te komen. Mijn lijf is hellemaal kapot aan het gaan. Dus we zullen maar goed luisteren dan he. Zelf voel je het ook wel dat het niet goed is om die hoeveelheden te gebruiken. En dan zeker niet al meer als 5 jaar lang. Dat wordt me hier dus ook wel verteld.

Zal dus er naar uit gaan zien dat men leven er heel anders uit gaat zien. Dr Bron zegt gewoon aanval of niet ziek zijn of niet.. Geen prednison meer, dan maar ziek en als dat betekend niet functioneren in de maatschappij dan is dat maar zo. Dan went men er maar aan, als je zo door gaat is over 10 jaar je lichaam op. Nou dat is ff slikken dan he. Maar hij heeft wel gelijk natuurlijk. Helaas betekend dat dus wel een verkoudheidje is gewoon bot gezegd stront ziek zijn, nou leuk vooruitzicht. We doen het maar mee.

Hopelijk als ik straks weer terug keer, en ik hoop stiekem toch binnen de 12 weken , is dat ik weer behoorlijk sterk terug ga. En dan vasthouden, dus rustig aan en niet zeven sloten tegelijk. We gaan ervoor. Nou ik weet f weer niets meer te schrijven, sinds dat ik faceboek heb is het wat rustiger op men blogje .. Zal toch proberen het zoveel mogelijk bij te houden...

Groetjes Rats vanuit Davos... (die zijn gezin enorm mist)