De laatste Loodjes.

Nog iets meer dan 2 weken en dan gaan we op huizen aan. Eindelijk, maar ik heb het enorm goed gehad hier. De afbouw van de prednison gaat nog steeds verder, vanaf precies vandaag sta ik op 0 hopelijk blijft het ook zo. Vorige week vrijdag bloed geprikt en de bijnier neemt het goed over, positief dus. Vandaag is er bloed geprikt aangezien er wordt getwijfeld aan mijn afweer systeem, iedere kleine ziekte die er is. Hupla ik heb hem, we zullen zien. Positief is dat ik over een ruime twee weken weer men gezin in de armen mag gaan sluiten, 4 maanden is echt een hele poos. Als ik straks thuis kom zal het allemaal wel enorm spannend zijn, krijg ook een aantal brieven hier mee, van de artsen. Dit voor de werkgever etc, daarin wordt uitgelegd hoe ziek een astma patiënt wel is. Hopelijk wordt er dan niet zomaar overheen gefietst want dan zou een nieuwe opname hier weer wel heel dichtbij zijn. Voor sommige een verademing en andere vervelend maar er gaat echt een andere Hans terug komen. Het zal er één zijn die gewoon NEE kan en gaat zeggen..

Groetjes Vanuit Davos weer.. Rats

Als nog goed nieuws...

De machtiging is er door.. ik blijf toch langer.. beter voor de behandeling en ivm medische noodzaak..

Misschien wel men laatste blog hier.

Hoi allemaal, ja jullie lezen het goed misschien wel men laatste blog hier. Mijn behandeling is nog niet klaar. Maar helaas doet het VGZ maar weer eens moeilijk. De longartsen, hebben verlenging aangevraagd, helaas heeft ons broekkie van het VGZ het weer maar eens afgewezen. Het gaat beter als toen ik kwam maar het einde is er nog niet. Daarom willen de artsen nog even verder met me, maar ja de verzekering heeft de macht in Nederland. Ik wil dolgraag naar mijn gezin natuurlijk alleen had graag mijn behandeling afgemaakt hier. Zoals het er nu naar uitziet gaat het niet gebeuren helaas. Doodleuk hadden ze ook al men vernevelapparaat afgewezen dus zo leer je het VGZ ook weer kennen. We wachten maar af... Kon dit er niet bij gebruiken maar we wachten maar af.. tot nu toe nog een grote onzekerheid... gegroet Rats uit Davos.

Toch naar spital geweest..

Hallo, helaas moest ik toch met men voet, onderbeen naar spital(ziekenhuis). In eerste instantie werd hij ingegipst. En jah blijven lopen met krukken, gedachte was dat enkelbanden overbelast waren. Gelijk afspraak mee voor de andere dag voor een mri scan. Resultaat, enkelbanden kunnen ze niet zien, aangezien er ijzer in men enkel zit, echter wel mijn pezen. 2 Pezen gescheurd 6 weken gips. Helaas is dat wel te danken aan de 5 jaren prednison gebruik, slecht voor pezen aanhechtingen botten. Afgelopen week met fysio maar een heel nieuw programma gemaakt want we moeten door. Ik heb de kans gekregen om naar huis te gaan en de 6 weken later in te halen. Maar heb besloten toch de opname maar af te maken. Zie dat het nog niet goed is en dat het thuis weer mis zou gaan nee laat maar. We bijten door. Ik merk wel dat ik wat opstandiger wordt, sneller geïrriteerd, hopelijk gaan de weken nu vlot. Alle patiënten die met mij samen zijn opgenomen hebben het ook, we willen naar huis denk.. Ach we gaan gewoon door, en straks weer fijn thuis. Bij mijn vrouwke en de kids.. Groetjes weer Rats in Davos

Soms zit het mee, soms tegen.

Hallo Allemaal,

Rare kop he, het was me weer een weekje wel. Allereerst de astma en de rest er omheen. Het is te merken en volgens de artsen ook dat ik ziende ogen vooruit ga, we hebben binnen een paar weken ook de prednison weten af te bouwen. Ik zit nu nog op 10 mg per dag. De pijntjes die erbij horen zoals de botten etc, komen daarbij wel om de hoek kijken maar op zich al een hele prestatie. Helaas zijn we er wel achter gekomen dat het vernevelen niet zal worden verminderd, ik zal dus straks per dag minimaal 6 a 8 keer moeten vernevelen. Lastig en zeker op het werk. we zien wel weer hoe we dat weer gaan invullen. I.v.m. de prednison afbouw, kreeg ik er afgelopen week maar weer eens een lekkere vervelend keel ontsteking bij, hupla maar weer wat extra antibiotica erin. Op moment van schrijven is de keel ontsteking gelukkig weer wat aan het afnemen. Maar toen, afgelopen donderdag en super mooie wandeling gemaakt, en op de terug weg, zak ik weer maar weer eens door men enkel, helaas ook de slechte.. Domme toch. Resultaat, ik loop weer met krukken nu en ben ingetaped. De krukken was op advies hier en als het maandag niet minder is moeten we even naar het spital. Hopelijk is het niet nodig maar we zien wel. Dus zoals jullie lezen gaat het allemaal met ups and downs. Gelukkig hebben we magische grens al bereikt van nog 6 weken, dan kan ik mijn gezin weer in men armen sluiten. En natuurlijk mijn lieve vrouwke....

Geniet van de aankomende dagen. Groetjes Rats vanuit Davos Zwitserland.